Het korset in de 20e eeuw

Waarom is het korset weer in de mode?

De aanwezigheid van korsetten in de huidige vrouwelijke kledingkasten bewijst dat dit kledingstuk, waarvan de oorsprong in de 19e eeuw ligt, op een bepaalde manier een weerklank vindt in onze huidige samenleving - hoewel de context waarin het wordt gedragen en de betekenis ervan zijn geëvolueerd en veranderd in een meer sensuele en romantische vorm die zeer gewild is bij vrouwen, met een zekere retro-touch.

In de jaren 1930 bracht de mode de versmalling van de taille weer in het middelpunt, met behulp van voor die tijd nieuwe slankmakende onderrokken, snitten met een doordacht ontwerp, of combinaties met nieuwe & gedurfde kleuren. Gedurende het decennium is een ontwikkeling naar een meer driedimensionale silhouet te zien. Dit vertaalde zich in de nadruk op de taille en later op de schouders. Wat is geschikter dan het korset om de herontdekte vrouwelijke vormen in de schijnwerpers te zetten? Bovendien maakten zachte korsetten en nachten, maar ook de beroemde avondjurken aan het eind van de jaren 1930 deel uit van wat men de victoriaanse wedergeboorte noemde, gepopulariseerd door films zoals "Gone with the Wind" en "Little Women". De versmalling van de taille was belangrijk, de schouders werden verbreed, en de algehele vorm van de rondingen anticipeerde op het zandloperfiguur van de "New Look" van 1947, gelanceerd door Christian Dior.

Vanaf het eind van de jaren 1940 wilden de ontwerpers en modehuizen van die tijd hetzelfde getailleerde silhouet recreëren, dat decennia eerder dankzij het korset was verkregen, met behulp van meer verfijnde en voor die tijd doordachte snitten, zoals katoenen voeringen, metalen baleinen... het meest treffende voorbeeld is het archetype en iconische "Bar"-kostuum ontworpen door Dior.

Dior "Bar"-kostuum, 1947

Om zijn rol in de modewereld te bevestigen, keert het korset terug, ditmaal getransformeerd tot een volledig geïntegreerd "bustier" en gebruikt in de meeste avondjurken van het eind van de jaren 1940 en het begin van de jaren 50.

Halverwege de jaren 50 is een duidelijke zoektocht naar een meer geometrische en architecturale mode te zien. Op zoek naar nieuwe snitten bestuderen modeontwerpers jurken als volumineuze massa, en experimenteren ze met diverse collecties met de taille, door deze te verhogen, te verlagen of zelfs volledig te verbergen.

Halverwege de jaren 1970 werd modeontwerpster Vivienne Westwood de eerste van de 20e eeuw die een korset in zijn oorspronkelijke vorm gebruikte, aangezien Poiret dat niet had gedaan. Haar perspectief, niet alleen artistiek maar ook met een theatrale uitstraling, creëerde een nieuwe trend die stevig verankerd is in de huidige mode.

Het gebruik van antieke kleding in haar collecties, gecombineerd met haar unieke perceptie van de geest, maar ook van de tijd, vormt de kern van haar werk. Haar korsetten uit de 18e eeuw geven alle vrouwen een gevoel dat zowel glamour als krachtig is, dat ze al vele jaren niet hadden gevoeld.

In de jaren 1980 volgden andere ontwerpers haar pad gezien het succes dat zij had behaald, maar gebruikten ditmaal het victoriaanse korset uit de 19e eeuw. In de handen van Jean-Paul Gaultier en Thierry Mugler werd het traditionele korset de onmisbare bondgenoot van de vrouw aan het eind van de 20e eeuw.

Vanaf dat moment werd het korset een fundament voor modeontwerpers om modellen te bedenken waar vrouwen dol op zijn. De kenmerken van het korset werden zo benadrukt of gewoon uitgelicht, of ze verdwenen en alleen de vorm werd behouden en omgezet in een omhulsel van gevormde kunststof. De resultaten zijn verbluffend. Het korset werd een "kunstaccessoire", met een nieuwe betekenis, artistiek natuurlijk, maar ook op sociaal vlak - bijna een statement. Het korset symboliseert niet langer de onderdrukking van vrouwen, maar seksuele emancipatie. De korsetten van Gaultier werden iconisch toen Madonna er in 1990 een droeg tijdens haar wereldtournee. Sindsdien is het korset het vlaggenschip geworden van Gaultier, en zijn parfums worden verkocht in een fles in de vorm van een korset.

De aanwezigheid van korsetten op de rode loper is niet toevallig. De korsetten van Mme Westwood drukten de seksualiteit van de rebelse beweging op de catwalks uit. De korsetten van Gaultier en Mugler, die op harnassen leken, symboliseerden power fashion en de verering van het lichaam in de cultuur van de hogere kringen. Ook hier stond het traditionele korset op de catwalks naast het "spectrale" korset dat we terugvinden in de driehoekvorm van de jaren 1980: smalle taille en brede schouders.