Corsetbussen: geschiedenis & verschillende soorten bussen
Wat corsetten betreft, zijn sommige dingen altijd waar geweest. Sinds de jaren 1500 zijn deze kledingstukken ontworpen om het bovenlichaam van de vrouw te vormen, doorgaans met behulp van stijve stoffen, harde steunen en een nauwsluitende pasvorm. Het duurde niet lang voordat een verticale busc voor en in het midden werd geplaatst om het kledingstuk en de romp recht te houden.
Hoewel de vormen, mode en acceptabele toepassingen van corsetten door de eeuwen heen enigszins zijn geëvolueerd, is de basisconstructie niet veel veranderd ten opzichte van het oorspronkelijke concept.
De maten, zoomlengtes en vrijwel alle andere elementen van de vrouwelijke garderobe hebben sinds het bewind van koningin Elizabeth I een radicale transformatie ondergaan: weinig moderne vrouwen zouden vandaag de dag de strengheid van molenrokken en farthingales verdragen, laat staan het beklemmende gevoel van zwaar brokaat van de nek tot de tenen.
Corsetten worden echter nog steeds gebruikt om de borsten te ondersteunen, de buik te corrigeren, het middel te versmallen en over het algemeen een meer vrouwelijke silhouet te creëren. Welke rol spelen buscs in de functionaliteit van dit kledingstuk, en hoe zijn ze door de tijd heen aangepast om te voldoen aan de eisen van de functie en de grillen van de mode?
Buscs werden vrij snel na de uitvinding van het kledingstuk aan de voorkant van het korset toegevoegd. Spaanse modellen uit de 16e eeuw hadden een harde houten of botten busc aan de voorkant en baleinen (daggakels) rondom - vandaar de naam "desossage".
De eerste buscs werden gemaakt van diverse harde materialen, zoals hout, bot, ivoor, hoorn, baleinen en schelpen.
Constructie van buscs
De eerste buscs werden ontworpen als één stuk materiaal in rechthoekige of driehoekige vorm, dat zich uitstrekte van het borstbeen tot onderaan de buik. Ze waren over het algemeen plat, maar sommige waren gebogen, afhankelijk van het gewenste effect en, hopelijk, het comfort van de drager.
De eerste buscs hadden soms een klein gaatje aan de boven- of onderkant, zodat ze in kleding gestikt konden worden om ze op hun plaats te houden.
Gegraveerde buscs
Zoals bij elk type ontwerp geldt vorm volgt functie, en buscs vormen daarop geen uitzondering. Het duurde niet lang voordat deze praktische kledingsteunen werden verfraaid met decoratieve elementen in de vorm van inlegwerk en gravures.
Sommige waren ongelooflijk decoratief, met verfijnde bloemmotieven en afbeeldingen van dieren, mythische wezens, gebouwen of schepen.
Sommige toonden zelfs boodschappen zoals "hoop". Dacht u dat stenen met gegraveerde inspirerende boodschappen nieuw waren? Nee: blijkbaar waren buscs de inspirerende boodschappenstenen van de 16e eeuw.
Vanwege de intieme plaatsing van dit voorwerp was het niet ongebruikelijk dat de partner van een vrouw haar een busc cadeau deed, gegraveerd met beelden, boodschappen of gedurfde gedichten. Vandaag de dag worden liefdesbuscs in musea tentoongesteld.
De beeldhouwers moesten wel een flinke dosis humor hebben gehad om romantische gevoelens te ontdekken zoals "Hij houdt van zachte zuchten, die minnaar / Die mijn plaats zo graag zou willen innemen". Met andere woorden: de minnaar was jaloers op de busc die de hele dag tussen de borsten van zijn geliefde bleef zitten.
De tweekeuze-busc
In het midden van de 19e eeuw verscheen de tweekeuze-busc, of gespleten busc, en werd deze snel populair dankzij de voorste sluiting die het aantrekken en uittrekken van corsetten vergemakkelijkt.
De meest voorkomende gespleten busc vandaag de dag is de rechte busc - die in wezen een lange rechthoekige vorm is - maar enkele andere modellen waren in verschillende tijdperken populair.
Lepelbusc
Als u een busc in de vorm van een lepel ziet, kunt u meteen raden waar zijn naam vandaan komt. Dit model is smal aan de bovenkant, met een bredere cirkel in de vorm van een lepel aan de onderkant, en heeft een bolle kromming. Dit model werd in 1879 uitgevonden door Joseph Beckel uit New York en was bedoeld om de kromming van de buik te ondersteunen en zelfs te accentueren.
In die tijd was de taille aanzienlijk naar beneden verschoven, van de empire-taille aan het begin van de 19e eeuw naar de natuurlijke taille en klokvormige rokken in het midden van de 19e eeuw, en vervolgens naar lage taille en strakke bustle-rokken bij de onderbuik.
Het accentueren van de kromming van de romp was misschien in die tijd in de mode, maar vrouwen wilden altijd ondersteuning en comfort, en de lepelbusc bood hen dat.
De conische busc
De conische busc verving de lepelbusc gedurende een korte periode, terwijl de tailleomtrek aan het begin van de 20e eeuw bleef afnemen. De conische busc heeft een vergelijkbare vorm, wordt smal aan de bovenkant, maar heeft een peervormige onderkant - zoals de lepelbusc, maar plat in plaats van gebogen.
Deze hybride tussen de lepelbusc en de rechte busc ondersteunde het S-silhouet van de edwardiaanse tijd, door de kromming van de borst en billen te accentueren en tegelijkertijd de buik plat te maken.
Een busc voor elk lichaam
Vandaag de dag worden buscs over het algemeen van staal gemaakt en, dankzij moderne fabricage, zijn ze verkrijgbaar in verschillende lengtes, breedtes en vormen, hoewel rechte buscs nog steeds het meest voorkomend zijn. Buscs zijn ook verkrijgbaar in een regenboog aan kleuren om bij elk korset te passen of om een vleugje fantasie toe te voegen.
Standaardbuscs zijn anderhalf centimeter breed en zijn voorzien van afgeronde punten om ongewenste druk en het rafelen van de stof te voorkomen, nog afgezien van oncomfortabele prikken. De brede manchetjes zijn aan elke kant een inch breed voor ongelooflijke stevigheid en ondersteuning. Ze zijn beter geschikt voor strak vetersluiting.
Na meer dan 500 jaar regelmatig gebruik zijn de manchetjes niet veel veranderd. Maar eerlijk gezegd is er niet veel te veranderen aan de centrale ondersteuning van het korset. Met slechts een handjevol kenmerken om uit te kiezen, is het gemakkelijk om de busc te vinden die past bij uw specifieke behoeften en wensen.
Laissez un commentaire