Het Edwardiaans korset

Het Edwardiaans korset onderscheidt zich van het Victoriaans korset door de S-vormige snit die de smalle taille benadrukt.

De kenmerken van het Edwardiaans korset

S-vormige korsetten (ook wel korsetten met een rechte voorkant of "gezondheidskorsetten" genoemd door de uitvinders aan het begin van de 20e eeuw) werden aan het begin van de jaren 1900, in de Edwardiaanse tijd, uitgevonden en populair gemaakt door de Gibson Girls. Destijds werd gedacht dat het S-vormige korset gezonder was voor de vrouw die het droeg, omdat het minder druk op de buik uitoefende.

Deze vorm bevorderde ook een "trots" houding, omdat het bekken naar voren kantelde en de billen naar achteren werden geduwd, terwijl de schouders en het bovenlichaam naar voren werden geduwd. Later werd echter vastgesteld dat dit type korset de lumbale lordose versterkte en dat het in de jaren daarna niet aan te bevelen was voor de wervelkolom in vergelijking met de voorgaande Victoriaanse korsetten (die een rechtere houding behouden).

Tegenwoordig zijn lange korsetten met een rechte voorkant vrij populair als slankmakend accessoire, maar ze zijn meestal gemoderniseerd om simpelweg "van Edwardiaanse stijl" te zijn en veroorzaken geen negatieve kanteling van de wervelkolom zoals de Edwardiaanse korsetten van weleer dat deden. Meerdere vrouwen die last hebben van lordose hebben mij verteld dat ze dachten dat een replica van een S-korset beter bij hun lichaam zou passen.

Voor cosplayers, korsetmakers en historische re-enactors, evenals liefhebbers van modegeschiedenis, kan een S-korset soms nodig zijn om een ideaal profiel en een goede basis te creëren onder Edwardiaanse kleding.

Tussen de jaren 1900 en het begin van de jaren 1910 verscheen het korset met een rechte voorkant (Edwardiaans), ook bekend als S-korset, korset met een snavelneus of zelfs gezondheidskorset, afhankelijk van de artsen. De naam komt van de zeer stijve en rechte metalen busc aan de voorkant van het korset, die in het midden is geplaatst. Dit korset kantelde het bovenlichaam naar voren en liet de heupen aan de achterkant naar voren komen.

Het korset met een rechte voorkant (Edwardiaans) was de favoriet van Inez Gaches-Sarraute, een korsetmaker met een medische achtergrond. Men dacht dat dit type korset minder problematisch was voor de gezondheid van vrouwen die een korset wilden dragen dan andere modellen, omdat het minder druk op de maag uitoefende. De voordelen voor de maag werden echter meer dan negatief gecompenseerd door de problemen met de rug als gevolg van de onnatuurlijke houding die het de drager oplegde.

In die tijd zakte het bovenlichaam in en boden de korsetten veel minder ondersteuning aan de borst. In 1908 evolueerde het silhouet naar een hogere taille en een natuurlijkere vorm. De eerste vormen van behaalde werden geïntroduceerd en de slankmakende korsetrok verving snel het korset (dat later populair werd, in de jaren 30), die meer gericht was op het verkleinen van de heupen dan de taille.

Na 1907 wordt de mierenmiddel minder uitgesproken en worden korsetten iets rechter. Het korset van 1907 zorgt voor een langgerekt en verfijnd silhouet. Het korset begint net boven de taille en loopt perfect langs de benen naar beneden. Ze waren vaak voorzien van elastische inzetstukken die een zekere mate van comfort moesten bieden.